Logo woerdensecourant.nl

Gigantische klap

Met dit prachtige weer blijf ik maar tegen mezelf zeggen dat ik het slechter had kunnen treffen. Liggend in het zonnetje geniet ik volop van de zee aan tijd, slaap veel en kom weer een beetje tot mezelf. Ik ben voor het eerst werkloos. Van de achtbaan van de campagne met maandenlang zeven dagen per week werken, naar echt helemaal niks. Van tien jaar wethouder en Tweede Kamerlid met een bomvolle wekelijkse agenda van 60 uur, naar een lege agenda. Van een maatschappelijk belangrijke functie naar thuis zitten. Het is zo dubbel: genieten want het is echt een cadeautje om zoveel tijd voor mijn man en kinderen, vrienden en familie te hebben. Maar ik houd ook zo ontzettend van mijn werk…


Als ik wat langer stilzit, als mijn man aan het werk is en de kinderen naar school, voel ik daarom ook mijn verdriet. Deze klap is zo gigantisch. We hebben zo hard gewerkt en zoveel bereikt, maar het was simpelweg niet goed genoeg. Ik kan met trots terugkijken op het feit dat niet meer de CITO toets maar het schooladvies van de juf of meester bepaalt naar welke middelbare school je gaat. Dat de oneerlijke ouderbijdrage in de jeugdzorg is afgeschaft. Dat ouders instemmingsrecht hebben bij passend onderwijs. Dat er meer geld is voor laaggeletterden. Dat kinderen op openbare scholen humanistisch vormend of godsdienstonderwijs krijgen. Dat je een maatwerkdiploma kunt halen op de middelbare school. Zoveel mooie resultaten. Het doet me echt pijn dat het niet genoeg is.


Hoe komt het? Bij de PvdA kijken we vooral naar wat we niet hebben bereikt. Het lastige van onze idealen is dat het nooit goed genoeg is. Na onderhandelingen met de collega's van de VVD, gingen zij altijd een borrel drinken omdat ze toch de helft hadden bereikt. Blij met hun resultaat. En als je niks doet, dan nemen mensen ook wel hun eigen verantwoordelijkheid of corrigeert de markt het vanzelf. Wat is het toch lekker om VVD'er te zijn eigenlijk.


Wij zijn altijd ontevreden, want we hebben toch slechts 50% bereikt. Wij vinden dat je moet corrigeren, omdat er niet vanzelf gelijke kansen en een eerlijke verdeling ontstaat. Iedereen heeft dromen, maar niet iedereen heeft de mooie omstandigheden om ze waar te maken. De wereld is voor zoveel mensen steeds ingewikkelder geworden en juist zij moeten kunnen vertrouwen op een overheid die voor je zorgt als je pech hebt of steun nodig hebt.


Tijdens het opruimen van m'n kast en leegruimen van mijn kamer in Den Haag spookte maar door mijn hoofd: wie gaat er nu zorgen voor al deze honderden kinderen waar ik contact mee had? Ik moet nu vertrouwen op de goede collega's van de PvdA maar ook van andere partijen waarmee ik zo prettig heb samengewerkt. Zij moeten het stokje nu overnemen. De basis is gelegd, maar er is nog zoveel te doen. Ik ga op zoek naar een mooie nieuwe plek om bij te dragen aan gelijke kansen voor kinderen. Of grote mensen. Komt goed. Kost gewoon even tijd. Voorlopig ook maar gewoon een klein beetje genieten.

13 reacties