Logo woerdensecourant.nl


De Woerdensche Column

De Woerdensche Column: Koningsdag

Mijn kinderen wilden dolgraag op de rommelmarkt staan. Andere kinderen blij maken met spullen die in hun ogen waardeloos zijn geworden en zelf de kans krijgen om nieuwe schatten te kopen. Ik zag vooral op tegen het vroege opstaan en een dag lang in de miezer het kleedje bezet houden als zij hun aandacht allang verloren hadden.

Aan de andere kant biedt de vrijmarkt ook opvoedkundige kansen. Samen de kamers eens goed uitmesten lukt beter als je er een zakcentje mee verdient. De meisjes gingen zelf enthousiast hun speelgoed opruimen en selecteren. En omdat de opbrengst van het koekjes bakken naar een goed doel zou gaan, kon ik echt geen nee meer zeggen. Heel vroeg in de ochtend zijn we met onze spulletjes door een nog doodstille stad gelopen, op weg naar plekje 227.

Eenmaal op onze plek hebben we onze prachtige koopwaar zo goed mogelijk neergelegd. En weg waren de kinderen. De oudste ging meteen zelf op zoek naar playmobil: "anders is het beste al weg". De jongste gaf haar centjes uit aan blikgooien. Het wisselgeld was al op voordat we ook maar een ding verkocht hadden. Maar, mijn oudste kwam gelukkig snel terug en heeft de rest van de dag als een voortreffelijke verkoopster gezorgd dat we werkelijk àlles kwijt raakten.

We hebben weliswaar de helft een beetje opdringerig weggeven als 'gratis' bonus bij bepaalde spullen, maar toch. We hebben daarmee wel een ander opvoedkundige doel bereikt. Namelijk de 'wet van behoud van ellende'. Die stelt dat er over een bepaalde tijd niet meer rommel een huis in mag komen dan eruit gaat. Iedere impulsaankoop op een rommelmarkt is ons daarom een gruwel.

Maar ik moet toegeven; het was eigenlijk hartstikke leuk. Misschien hadden we geluk met de leuke buren, het doorbrekende zonnetje, de gezellige klanten en de live muziek. Complimenten voor het jongetje dat vanaf 8.00 tot 14.00 uur het Wilhelmus onafgebroken speelde op zijn dwarsfluit; doorzetter! Als beloning zijn we nog even naar de kermis geweest. Een kermis met voor iedereen iets leuks. Op verzoek van een ouder van een autistisch kind, zélfs een middag prikkelarm. Dus zonder geluid en met minder felle lichten. Daar word ik dus écht blij van, goed bezig organisatie!

Loes Ypma

Reageer als eerste