Foto: Willem Jan Ritman

De Woerdense Column: Vragen

Er zijn soms momenten met teveel vragen en te weinig antwoorden. Deze week werd ik slachtoffer van een schier niet te stelpen vragenlawine. De vraag die het allemaal startte was, hoe dan? Hoe, met een nieuwe lockdown in het vooruitzicht, hebben we het opnieuw zo gierend uit de klauw laten lopen met corona? Met die prangende vraag dreigde mijn vinger al direct in wijs-stand te komen. Een eigenschap die het beste onderdrukt kan worden door even verder te denken en je in iemand anders te verplaatsen. Maar toch, was het de sekte van Willem Engerd? Moest de oorzaak gezocht worden bij mondkapjes-haters? Zat het venijn in het ontbreken van enige supermarkt-etiquette? Ongebreideld egoïsme misschien? Ingebakken weerstand tegen regels? Of wellicht in een constatering dat we als mens niet gemaakt zijn om aanhollend onheil uit de weg te gaan?

Denk bij dat laatste aan stoppen met roken zodat je geen kanker krijgt. Recyclen zodat grondstoffen niet op raken. Schone energie gebruiken om te voorkomen dat we onder water lopen. We weten dat andere dingen doen beter is, maar krijgen dat maar mondjesmaat voor elkaar. Onze breinen zijn te beperkt om de onmetelijkheid van het heelal te bevatten, en daar is nog wel een beetje begrip voor op te brengen, maar waarom lukt het niet om op middellange termijn in ons gezamenlijke belang te denken? Zo onmetelijk kan dat toch niet zijn? En waarom ben ik hier zelf niet beter in? Terwijl ik wel dit soort vragen bedenk?

Van een andere orde was de opgeroepen vraag, misselijkmakend misbruikt door het politieke peroxide-orakel, waarom migranten nu het meest vertegenwoordigd zijn bij corona ziekenhuisopnames? Wat is daar aan de hand? Men opperde een taalprobleem, maar dat kan toch niet meer waar zijn?

Mocht je na decennia nog steeds je wereldbeeld vormen op basis van je schotelantenne in plaats van in je straat, dan ook kan het je toch niet ontgaan zijn dat corona dodelijk is en er regels zijn? Is het cultureel bepaald, en zo ja, waarom dan? Doet dat hele migranten gedoe er wel toe, of is het gewoon meer van hetzelfde probleem in een andere hoek?

En zo verdween ik langzaam in een zwart vragen-gat waarin het getal 42* ook geen uitkomst zal bieden … Maar waarom stel ik mij eigenlijk al deze vragen? Vragen, vragen en nog eens vragen.

*Hitchhiker’s guide tot he Galaxy – Douglas Adams

door Junior Brandenburg

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden