Oprichtster van Buurtzorg Woerden neemt afscheid


<p>Sjanie is de afgelopen jaren al minder gaan werken, maar neemt op 1 december echt afscheid van Buurtzorg Woerden. Ze zal gemist worden! Foto: Edith Op de Woerd</p>

Sjanie is de afgelopen jaren al minder gaan werken, maar neemt op 1 december echt afscheid van Buurtzorg Woerden. Ze zal gemist worden! Foto: Edith Op de Woerd

Oprichtster van Buurtzorg Woerden neemt afscheid

Woerden - Precies weet ze het niet, maar Sjanie van Oosterom heeft zeker een paar duizend patiënten en cliënten geholpen. Na een indrukwekkende loopbaan in de zorg – eerst als verpleegkundige in het ziekenhuis en later als verpleegkundige in de wijk – verlaat ze deze maand Buurtzorg Woerden. “Ik ga de patiënten en collega’s zeker missen, maar het is goed zo.”

16 jaar was ze, toen ze in het Hofpoort Ziekenhuis in Woerden als keukenhulp haar carrière begon op de afdeling chirurgie. Broeder Emiel Briekveld zwaaide daar de scepter. Sjanie: “Hij heeft me ontgroend, door hem heb ik liefde voor het vak gekregen.” Toen Sjanie 17 jaar en 7 maanden oud was, mocht ze beginnen aan de opleiding verpleegkundige in Woerden. De opleiding voltooide ze en ze bleef in het ziekenhuis werken totdat ze zwanger was van haar derde kind. “Ik had als één van de eersten een duobaan maar toch werd het me teveel. Avonddiensten, een boerderij en een huishouden runnen was teveel van het goede”.

Herintreedster
Ongeveer tien jaar wijdde Sjanie zich aan het gezin. Toen de kinderen groter en zelfstandiger werden begon het bij Sjanie toch weer te kriebelen. De verpleging had zijn aantrekkingskracht nog niet verloren. Op de boerderij had echtgenoot Teus alles goed onder controle en hij stond volledig achter Sjanie’s wens om weer het werkveld in te gaan.

Na een herintrederscursus van drie maanden in Utrecht kon ze weer aan de slag als verpleegkundige in het ziekenhuis. Eerst in het Oude Rijn ziekenhuis in Utrecht en later weer in het Hofpoort Ziekenhuis in Woerden. Sjanie: “Daar vond ik niet terug wat ik 15 jaar eerder hier had achtergelaten. De verpleging was efficiënter geworden, zakelijker en dus minder patiëntgericht. Dat ging me uiteindelijk opbreken. Mijn zus attendeerde me op de thuiszorg: “verpleging in de wijk.” Het sprak Sjanie aan en in 2007 startte zij in de thuiszorg.

Buurtzorg Woerden
Ruim 8 jaar werkte ze met plezier bij de Vierstroom, maar de bureaucratie binnen de thuiszorg begon haar meer en meer tegen te staan. Opnieuw was het haar zus die met een goed advies kwam. Zus Gerry werkte in Baarn voor Buurtzorg, opgericht door Jos de Blok die stevig aan de weg timmerde met deze nieuwe en afwijkende wijze van werken binnen de thuiszorg: “minder regels en meer patiënt”. Zelfsturende, zelfstandige en kleinschalige teams leveren de buurtzorg, snel, persoonlijk en professioneel. Sjanie richtte samen met drie collega’s van de Vierstroom het eerste team op van Buurtzorg Woerden. Al snel werd het een groot succes. Team twee en drie volgden al snel. Sjanie: “We zijn bereikbaar en benaderbaar en dat wordt erg gewaardeerd.” Het gaf en geeft haar enorm veel voldoening om mensen in hun eigen omgeving medische verzorging te geven.

Dankbaar
Sinds de bejaardenhuizen zijn gesloten is er veel veranderd voor de thuiszorg. Sjanie: “Steeds meer mensen worden steeds ouder. Tegenwoordig wordt er van deze ouderen verwacht dat ze thuis blijven wonen. Zij hebben dus steevast meer hulp nodig. Helaas is er steeds minder verzorgend en verplegend personeel. Buurtzorg hanteert geen wachtlijsten dus we moeten nu af en toe ‘nee’ zeggen en dat doet pijn.” Sjanie heeft veel dankbare patiënten gehad. Een patiënt uitte zijn dankbaarheid bijvoorbeeld in een boottocht op de plassen voor het hele buurtteam. Een andere cliënt bood het hele team een etentje aan. Maar Sjanie is het meest gevoelig voor een dankbare, welgemeende glimlach.

Pensioen
Sjanie is de afgelopen jaren al minder gaan werken. Inmiddels is ze 66 jaar oud en heeft ze besloten om er op 1 december helemaal mee te stoppen. Ze gaat collega’s en patiënten enorm missen maar weet ook dat er een tijd van komen en een tijd van gaan is.

Ze zal geen problemen krijgen met het invullen van haar vrije tijd. Sjanie wil zich graag gaan inzetten voor kortdurend en afgebakend vrijwilligerswerk. Ze hoopt bijvoorbeeld haar steentje te kunnen bijdragen aan het corona-vaccinatie programma bij mensen thuis of andere projecten op het gebied van zorg en welzijn. Ze is blij straks meer tijd te hebben voor de mantelzorg voor haar bijna 100-jarige moeder.

Ook maakt ze graag mooie fietstochten met haar man, ze bridget graag en last but not least past ze een dag per week op één van haar twee kleinkinderen in Woerden. Sjanie’s tweede kleinkind woont in Amerika en ook daar gaat ze graag een keer extra heen.

door Edith Op de Woerd

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden