<p>Dick van Leeuwen denkt nog lang niet aan stoppen met werken in de bakkerij en zijn vrijwilligerswerk in Amsterdam.</p>

Dick van Leeuwen denkt nog lang niet aan stoppen met werken in de bakkerij en zijn vrijwilligerswerk in Amsterdam.

(Foto: Winny van Rij)

Dick van Leeuwen heeft veel te vieren: ‘Met hart en ziel dingen doen’

Woerden - De opa van Dick van Leeuwen begon met zijn bakkerij op 1 januari 1920 precies op dezelfde plek in de Havenstraat. “Daar zat toen ook al een bakkerij in,” vertelt Dick van Leeuwen. Eigenlijk bestaat de bakkerij dit jaar dus 101 jaar, maar vanwege corona kon er in 2020 niets gevierd worden. “We gaan nog wel van alles organiseren maar een open huis komt er nu niet.” Behalve dat de bakkerij honderd jaar bestaat, viert Dick dit jaar ook dat hij 65 wordt, 50 jaar bakker is en 40 jaar getrouwd met Dorien. En of dat nog niet genoeg is, ontving hij op 26 april van dit jaar een koninklijke onderscheiding voor zijn vrijwilligerswerk bij De Regenboog in Amsterdam, en opvang voor dak- en thuislozen. “Een enorme verrassing, we hebben niets van die voorbereidingen gemerkt.” Die onderscheiding was aanleiding voor een gift die Dick aan zeven goede doelen gaat besteden. “Twee organisaties in Amsterdam, een in Uithoorn en vier in Woerden.”

Toen zijn opa als bakker begon op jonge leeftijd samen met zijn oma, waren er ontzettend veel bakkers. “Het was keihard werken. Ze hadden drie bakkerskarren om het brood uit te venten maar dat mocht niet in iedere straat. Dat had te maken met de verschillende kerken waar de mensen bij hoorden.” Later werden de wijken beter verdeeld. Toen zijn opa begon was het net na de oorlog. “Mijn opa en oma kregen drie kinderen waarvan mijn vader in de bakkerij ging werken, samen met mijn moeder. Ze moesten net als mijn opa en oma keihard werken in bakkerij en winkel.” Dicks moeder staat bekend als oliebollenbakster. “Ze komen van heinde en verre met Koeiemart en oudejaarsdag. Mijn vader werkte nog tot op zijn 75ste, reed nog lang rond met de bakkerskar. Nostalgie.”

Ervaring opdoen
Zelf begon Dick als banketbakker te werken op zijn vijftiende. “Bij banketbakkerij Bloemsma in de Biltstraat in Utrecht. Ik verdiende 19 gulden per maand en kreeg de reiskosten vergoed. Ondertussen ging ik ook nog een dag en een avond in de week naar school en werkte ik in het begin ook de hele zaterdag.” Hij veranderde geregeld van werkgever. “Om veel te leren en ervaring op te doen.”

Niet vanzelfsprekend
Dat hij het bedrijf van zijn ouders eind 1983 zou overnemen was niet vanzelfsprekend. “Ik werkte als banketbakker in hele mooie zaken, op het laatst in hotel Figi in Zeist. Ik was al aan het rondkijken om een mooie banketbakkerij over te nemen.” Toen de adviseur van zijn ouders hem op een dag vroeg of hij belangstelling had voor de zaak, zei hij ja, maar. “Ik wilde moderniseren en veel dingen veranderen en dat ging niet zonder slag of stoot. De relatie met je ouders wordt opeens zakelijk.”

Samen sterk
Voor Dorien was het een grote verandering van directiesecretaresse naar winkelverkoop. “Veertig jaar geleden deed je samen de opvolging van een bedrijf en dat lukte dankzij Johan en Corrie Scheel, onze vaste oppas voor de kinderen.” Dorien doet de boekhouding en alle andere administratieve werkzaamheden. “Ik doe alle andere activiteiten die met de winkel te maken hebben.”

Niets voor mij
Vele jaren later, toen Dick op vakantie was in een hotel in Spanje en hij allerlei Nederlandse kranten doorspitte zag hij een advertentie. “De Regenboog zoekt vrijwilligers. Ik knipte het uit en belde deze organisatie een paar weken later. Het bleek een opvang te zijn voor dak- en thuislozen. Niets voor mij dacht ik. Mensen met drugs- of drankproblemen en een psychiatrische achtergrond.” Toch werd hij erdoor getriggerd, ging op bezoek en is nooit meer weggeweest.

Kom je wel weer terug?
“Die eerste keer was ik verbaasd. Zeventig tot tachtig mensen met een gelaten uitdrukking op hun gezicht schuifelden achter elkaar langs de counter voor een warme maaltijd en bij mij konden ze een kopje koffie halen.” Daarna kon hij drie keer niet. “Toen ik terugkwam vroeg een Mexicaanse vrouw of ik ziek was geweest en of ik nu wel weer iedere week kwam, zo ontroerend, na een middagje helpen.” Hij werkt er nu zeventien jaar iedere woensdagmiddag. “Eenmaal in de vijf of zes weken neem ik producten mee die ik niet meer kan verkopen, die vries ik dan in en met kerst zorg ik ook voor allerlei lekkernijen.”

Koninklijke onderscheiding
Het is vanwege dit werk dat Dick afgelopen koningsdag een onderscheiding kreeg. “Onze kinderen hadden dit geregeld, we waren enorm verrast.” Van een organisatie kreeg hij een bepaald bedrag om te besteden aan goede doelen. “Ik kreeg die avond een appje met de melding dat ik dit naar eigen inzicht mag invullen en daarbij mijn hart volgen.” Dick koos zeven organisaties uit die hij gaat steunen. “Ik geef niet gewoon geld, ze mogen een plan indienen en concreet aangeven waarvoor ze het bedrag willen besteden.”

Een gift voor allerlei organisaties
Dick helpt ook een aantal organisaties in Woerden. “Het Inloophuis ‘Leven met kanker’ die voor bepaalde materialen geld krijgt. Voor dit Inloophuis verkoop ik ook vruchtensloffen in de winkel vanwege ons jubileum.” De Speelgoedbank mag speelgoed kopen voor de Sinterklaas, De Instuif krijgt geld om hun 50-jarig bestaan en sinterklaas op een leuke manier te kunnen vieren. “Ook hier ga ik een maaltijd verzorgen die ik in de bakkerij klaar maak.” Dan krijgt Stichting Present spellen en spelletjes die in speciale tassen gaan voor mensen die het niet breed hebben. Dan is er nog een goed doel over. “De Biezenwaard in Uithoorn. Een verpleeghuis voor kinderen die niet meer beter worden. Ik was er op bezoek en kreeg gewoon kippenvel. De kinderen kunnen daar een paar dagen per week komen of helemaal en ze worden nog geactiveerd waardoor een kindje waarvan ze dachten dat die niet eens een jaar zou worden, nu al vier jaar is.” Hij doneert buitenspel materialen. “Zo kunnen ze nog tegen een bal schoppen of wat op een trampoline wiebelen.”

Nog niet stoppen
Dick blijft voorlopig nog wel actief. Op sportief gebied met het hardlopen. “Ik ga in 2022 de Alpe ‘d Huzes op.” Met zijn vrijwilligerswerk en in de bakkerij. “We hebben geen opvolgers in de eerste lijn dus ik ga voorlopig niet stoppen en als er iemand komt die hier de bakkerij wil huren, zou dat fijn zijn. Zo niet, dan zien we wel wat er op ons pad komt.

Rugzakken en slaapzakken
Een deel van zijn te besteden bedrag gaat naar zijn vrijwilligersorganisatie in Amsterdam “Ze krijgen rugzakken en slaapzakken voor de bezoekers, tweedehands laptops en in de winter ga ik een paar keer stamppot maken. Bruikbare laptops zijn welkom,” lacht hij. Ook in Amsterdam steunt hij de allereerste voedselbank gestart door een Surinaamse vrouw in de Bijlmer. “Dat was 27 jaar geleden toen ze door een medische misser in een rolstoel belandde. Vanuit haar geloof doet ze nu iets voor haar medemens zonder subsidies, wel met giften van weldoeners. Ze begon toen er een gezin bij haar aanbelde voor soep en nu heeft ze tachtig mensen die haar helpen. Zij heeft behoefte aan dagelijkse levensbehoeften voor de zeshonderd gezinnen die ze helpt.”

door Winny van Rij

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden