Logo woerdensecourant.nl


Lintje

De Woerdensche Column door Junior Brandenburg

Allereerst mijn excuses voor een beetje egocentrische insteek in deze column. Maar ik kan niet ontsnappen aan het onderwerp van deze week. En ik zal u vertellen waarom. Zoals ieder goed puber betaamt, en indachtig de volkswijsheid dat je geen hart hebt als je jong en niet links bent, en geen verstand als je oud bent en niet rechts bent, was het Koningshuis niets voor mij. En Wim Lex (Prins Pils) spande de kroon. In die dagen dacht ik alleen aan gelijkheid van mensen en gelijke kansen met een radicaal randje. Let wel, dit was op het puberhoogtepunt. Gelijktijdig was dit rond de leeftijd waarop ik eindelijk leiding mocht zijn van de Vakantiespeelweek in Nieuwerbrug. Een groot feest en hartstikke leuk. Van het een kwam het ander, de leerlingenraad en schoolkrant volgden. En het hek was daarna serieus van de dam. En dan volgt de klassieke puberschizofrenie. Tegen de maatschappij, maar juist ook ontdekken hoe leuk het is om aan de samenleving bij te dragen.

Nu, zesentwintig jaar na dato, hebben Wim Lex en ik het met elkaar bijgelegd. Ik gun hem zijn koningschap van harte en verdraaid, het behaagde hem om mij een lintje te geven. Maar pas bij de uitreikingceremonie drong het tot mij door er drie hele belangrijke dingen spelen. Het eerste is dat een hele grote groep mensen en organisaties zich hard hebben gemaakt voor mijn Lintje. De moeite en inzet die zij daarvoor hebben gedaan maakt zeer nederig en dankbaar. En daarbovenop kwam nog het verhaal van de indrukwekkende prestaties van de andere gedecoreerden. Ik ben er van overtuigd dat de zestien gelukkigen nimmer bezig zijn geweest met enige vorm van waardering, maar dat wij altijd met passie en plezier de bijdragen hebben geleverd die ons tot voorgedragenen maakten. Je stelt jezelf eigenlijk nooit de vraag ?wat is het waard?? omdat het waarde voor jezelf heeft. Pas in het beluisteren van elkaars verhaal krijgt alles een context.

En als laatste heb ik de trots gezien van familie en vrienden, zij die zeker wel eens op het tweede plan zijn geraakt in het vrijwilligersgeweld en ons toch altijd beleven steunen. In dat alles zit de echte waarde van het lintje en ben ik een uitermate dankbaar en gelukkig mens.

7 reacties
Meer berichten




Shopbox