Logo woerdensecourant.nl


Foto: Marieke Markus

Theater

De Woerdensche Column door Junior Brandenburg

Het theater blijft een wonderlijke wereld, bevolkt door wereldvreemd volk met eigenaardige eigenschappen en maffe mores. Ik hoor u denken, rare opmerking van die Brandenburg, die is toch een juist heel erg van de cultuur?? Dat is zeker zo, maar theater en ik, dat wil grosso modo niet boteren. En tuurlijk, ik beken, op de basisschool deed ik toneelstukjes en op de middelbare was ik betrokken bij de jaarlijkse schoolmusical. En heden draag ik o.a. Sterallures, het Klooster en de Historische Spelen een warm hart toe, maar dat is toch anders.

Zodra theater(makers) zichzelf te serieus nemen, dan gaat het schuren, dan wordt het ongemakkelijk. En waar het door komt, dat weet ik niet. Wellicht door acteurs die in hun eigen toneelstuk leven en de godganse dag theater opvoeren. Of misschien juist het zittende publiek als applaus-automaat. Applaus voor alles. Zelf ben ik opgegroeid in een omgeving waar je op een podium eerst iets moet presteren. Allereerst om überhaupt een optreden en enig publiek te krijgen en daarna om dat stoïcijnse kritische publiek te verleiden om bier te drinken in plaats van te gooien. En zelfs dan ben je er nog niet, dan moet je ook nog zorgen voor vermaak zodat er een gejuichje of applausje van afkan. Ouderwets bikkelen dus.

En in mijn dagen als presentator in de jungle van de popmuziek had ik het niet in mijn hoofd moeten halen om een liedje te gaan zingen. Een bierdouche was dan het minste van mijn zorgen geweest. Maar in theaters kan dat dus zomaar wel. En opeens is alles ook mooi, prachtig, kunstig en knap. Dit terwijl ik juist het tegenovergestelde ervaar. Zet een band in een theater en weg is alle charme, met positieve uitzondering van optredens in ons prachtige nieuwe Rie Theater. Maar zelfs daar ligt theaterpubliek niet wakker van. Want het staat in een theater, dus dan klappen we op cue lekker de handen uit de maat en daarna in een klaterende ovatie.

Wellicht ben ik te nuchter, al blijkt dat een beschonken toestand ook niet helpt, maar zaterdag ga ik in de herkansing. Dan gaat theater weer naar zijn roots. Namelijk vermaken op straat om uw aandacht te trekken en een welgemeend applaus los te maken. Komt dat zien!

Meer berichten

Shopbox