Logo woerdensecourant.nl


Ans, Manfred, Adriaan Elsenaar en achter het stuur Tinus. Foto: Roy Visscher. Inzet: De auto wordt de achtertuin in getakeld (1987).
Ans, Manfred, Adriaan Elsenaar en achter het stuur Tinus. Foto: Roy Visscher. Inzet: De auto wordt de achtertuin in getakeld (1987).

Dertig jaar werken aan een oldtimer

De APK-keuring is met goed gevolg doorstaan en de verzekering geregeld. Het aanbrengen van de kentekenplaat was eigenlijk het laatste dat moest gebeuren om de A-Ford uit 1929 na 31 jaar helemaal klaar te krijgen voor hetgeen hij bedoeld is: tochtjes maken.

WOERDEN - Die keuring, een paar weken geleden, was een spannend moment: zou hij er doorheen komen? Tinus Hage kneep hem toen zijn Ford op een aanhangwagen op weg ging naar de RDW. Maar toen de keurmeester onder de carrosserie vandaan meerdere keren 'wat leuk!' liet opstijgen, steeg de hoop op een goede afloop bij het aanwezige gezelschap. Dat bestond naast Tinus uit zijn vrouw Ans, zoon Manfred en mede-'opknapper' Adriaan Elsenaar. Tinus kreeg de auto in 1987 cadeau van Ans, wat nogal een verrassing was: "Kom ik thuis, hangt er een oldtimer aan een hijskraan in de lucht boven onze tuin!" Ans had de auto voor hem gekocht "omdat Tinus altijd voor anderen bezig was". Ze hoopte dat hij door het opknappen van de auto vaker thuis zou zijn. Dat liep iets anders: de auto is vrijwel elk weekend onder handen genomen in een boerderijschuur aan de rand van Woerden. Maar omdat Ans ook vaak hielp, was dat toch niet zo'n probleem. "Ik heb bijvoorbeeld de bekleding helemaal vernieuwd. Tinus, Manfred en Adriaan waren vooral bezig met de motor- en andere onderdelen." Ook is de auto opnieuw gezandstraald. In fraai blauw. "Behalve de bumpers en de treeplank natuurlijk," meldt Adriaan, "want die zijn bij dit type auto altijd zwart!" Voor de bedrading heeft Adriaan een half jaar uit moeten trekken. Lachend vertelt hij dat hij zich na het lakken van de motoronderdelen voor een raadsel gesteld zag. "De carburateur werkte niet meer. Bleek dat Tinus in zijn ijver de ontluchtingsgaatjes ook dicht had gelakt."

Stiekem

Het was steeds een gezellige boel in de schuur, met mensen die kwamen helpen en een grote pot koffie. Toen Tinus een hersenbloeding kreeg, vreesde iedereen dat hij het eindresultaat niet meer mee zou maken. Gelukkig herstelde Tinus, maar hij moest het wel rustiger aan doen. "Wij zijn toen min of meer stiekem verder gegaan," melden de andere drie grinnikend, "ondanks het gemopper van Tinus daarover." Achter het stuur van de bijzondere auto wil Tinus vanwege zijn infarct straks niet meer zitten: "Ik laat Manfred hem straks besturen en ga er zelf naast zitten". Manfred voegt toe: "Voor onszelf een stukje rijden en misschien bij bruiloften of feestjes van schoolverlaters. Maar niet 's winters, want dit is wel een 'mooi-weer-auto' natuurlijk." Eentje ook die soms aangeslingerd moet worden en waarmee je - ondanks de 3,8 liter motor - niet harder moet rijden dan tachtig. Maar wél met een origineel 'made in Detroit' plaatje onder de motorkap. Die andere Amerikaan, de Pontiac Trans Am uit 1984 van Manfred, is na twintig jaar nog níet af. "Dat wordt een kopie van de Night Rider auto, compleet met dat fantastische dashboard."

Meer berichten

Shopbox