Logo woerdensecourant.nl


Het 'geriefhout' wordt na het kappen op een bootje geladen en naar de verzamelplaats vervoerd. Foto: Roy Visscher
Het 'geriefhout' wordt na het kappen op een bootje geladen en naar de verzamelplaats vervoerd. Foto: Roy Visscher (Foto: )

'Takkenzooi' langs de Oude Rijn

WOERDEN - Hakken, zagen, sjouwen en varen: afgelopen zaterdag waren 21 vrijwilligers hard aan het werk langs de Oude Rijn tussen Woerden en Harmelen. In de herfstzon waren snoeiden zij de knotwilgen en hakhoutstoven, met als doel ze gezond te houden.

door Roy Visscher

Het mag er dan wat kaal uitzien na het snoeien, maar de bomen 'met rust laten' is geen optie, vertelt Martijn Schippers van de vrijwilligersgroep Behoud Groen Erfgoed Harmelen. "Als ze maar blijven groeien, dan breken ze door hun eigen gewicht. En ze groeien snel. Zeker vlak na het snoeien herpakken ze zich heel vlug." Hij wijst een tak aan van zo'n tien centimeter doorsnede, die is er binnen drie jaar weer aangegroeid. Dat komt vooral doordat de grond hier vlak naast de Oude Rijn zo vochtig en vruchtbaar is." De groep vrijwilligers bestaat uit mensen van Behoud Groen Erfgoed Harmelen, en enkele 'nieuwe' mensen die gehoor gaven aan de oproep van de Natuurwerkdag erfgoed Utrecht. "Op 51 locaties in de provincie zijn vrijwilligers vandaag bezig met natuurbehoud. Dat we vandaag op deze plek aan het snoeien zijn, komt voort uit een afspraak die we met de gemeente Woerden hebben gemaakt. Deze locatie is slecht bereikbaar voor de machines van het gemeentelijk groenonderhoud. Daarom onderhouden wij al drie jaar het Jaagpad langs de Oude Rijn."

Om zeep

Eerst worden met een bijl de takken afgehakt. "Daarna werken we de snijvlakken netjes af met een motorzaag. Dat is precies werk, omdat je de boom anders om zeep kunt helpen. De takken voeren we op een bootje af naar het terrein van een bevriende boer. De grotere takken nemen we aan het eind van de dag op aanhangwagens zelf mee naar huis, bijvoorbeeld om de open haard mee te stoken. De kleinere takken haalt de gemeente op." Vroeger liep de boerengrond tot aan het water en behoorden de bomen daar dus ook toe, vertelt Martijn. "Zij plantten de bomen om het hout te gebruiken voor allerlei doeleinden, zoals het maken van stelen en hekken. Vandaar de naam 'geriefhout'. Wij gebruiken het hout nu ook weer zelf". De cirkel is weer rond.

Meer berichten

Shopbox