Foto: pr

Tolerantie?

De Woerdensche Column door Mirte Damen

Wat mij bezig houdt is de uitspraak van de rechterlijke macht een aantal weken geleden. De uitspraak dat kankerhomo en flikker gezegd mag worden. In wat voor land leven we als deze uitspraken inééns kunnen? Dit is dus niet homofoob? Een bizarre situatie in een tolerant land als Nederland? Ik wil het eigenlijk nog iets groter trekken. Zie momenteel Brazilië waar een fascist aan de macht is gekomen en met een vreselijke homohaat. In Amerika vond Trump het een leuk idee om de rechten van transgenders maar in te trekken. Is dit een tendens? 

Even terug naar Nederland en naar de zogenaamde meest gemiddelde stad daarvan "Woerden", een paar weken geleden. Het was de regenboogweek. Het gaat hier om emancipatie en acceptatie van een LHGBT gemeenschap. We haalden door een ongelukkige uitspraak van onze wethouder zelfs de nationale aandacht. Hij versprak zich en had het over beperkingen. Natuurlijk bedoelde hij dit niet, maar het was uiterst ongelukkig. Wat erger was dat het al een dag online stond en bijna niemand was het opgevallen. Sterker nog het bericht had al 50 likes op Facebook. Ik wil hiermee niet de wethouder dissen, verre van. Waar ik naar toe wil is is vragen als je dit nu leest: hoe tolerant ben jij nu eigenlijk? 

Ik kan uit eigen ervaring zeggen dat de tolerantie in Nederland aan de oppervlakte ligt. Maar als je dieper gaat kijken er te veel onbegrip is en eigenlijk zelfs discriminatie. En niet alleen bij de LHGBT gemeenschap. Nee dit kan je veel breder trekken. De Joodse en de moslim-gemeenschap, kermisexploitanten. En zeker mensen met een lichamelijke beperking, of mensen die in een fase zitten waarin het leven verandert. Zoals een scheiding, iemand die dodelijk ziek is. Of als je in een depressie zit of mensen met autisme. Ik kan nog wel even doorgaan. 

Mensen weten eigenlijk helemaal niet hoe er nu mee omgegaan moet worden. Dit omdat het raar "bijzonder" is of anders. Uhm niet standaard eigenlijk dus niet normaal. Wat is dan normaal? Normaal is een standaard waarvan we zeggen met elkaar (Uhm democratisch gezien is dit de meerderheid). Nou dit is normaal... De vraag is: klopt dit?

Want uiteindelijk wil iedereen toch ook bijzonder en speciaal gevonden worden? Maar als je "anders" bent dan heb je in Nederland eigenlijk een soort van probleem. #hallostempel 

Nee ik ga zeker niet nu in de slachtofferrol maar ik probeer het meer dan bespreekbaar te maken

We weten simpelweg ons geen houding te geven. Wellicht is het een utopie om een kleine verandering te creëren in perceptie maar stigmatisering ligt om de hoek. En vaak komt het in de vorm van 'een grap' moet kunnen toch? 

Dominee Gremdaat zei deze week: "we hebben satire nodig om de maatschappij wakker te houden. Het is wel nodig dat we zo nu en dan de grenzen opzoeken. Als we dat niet meer doen, wordt het heel lastig om de samenleving nog levendig te houden". En hij heeft gelijk. 

Maar ondertussen is het wel een vorm van stigmatiseren die er in is geslopen ook al bedoelen we er zogenaamd "niks" mee. Zie als voorbeeld Johan Derksen #sorryjohan. 

Terugkomend op mijn punt waar ik naar toe wil. Iedereen snapt dat het woord kankerhomo niet kan.  Maar onze normen en waarden zijn wel aan het veranderen. Ik denk aan oud minister-president Jan Peter "normen en waarden" Balkenende. Hij had een punt. En ook denk ik aan "Bigbrother Ruud" Met zijn uitspraken; Laat je niet gek maken en even knuffelen. Plat geslagen is dat wat we nodig hebben. Iets meer liefde en begrip voor elkaar. Leven en laten leven.

Hoe lachen zou het zijn om als  Woerden ons eigen stigma op te lossen? Woerden niet de meest gemiddelde stad van Nederland, maar Trendsetter-stad van Nederland, vol tolerantie en liefde. Die verandering ligt aan geheel onszelf. En iedereen die elkaar lief heeft loopt hand en hand. Dat dan weer wel.

Meer berichten




Shopbox