Foto:

'Mijn man vraagt zich wel eens af of ik ook nog thuis kom'

Een beloning voor Ria Los

Zaterdagavond werd Ria Los uitgeroepen tot Kameriks sportvrijwilliger van het jaar. Bij volleybalvereniging Serve '72 is ze al zo'n veertig jaar actief en voor haar werkzaamheden bij die vereniging heeft ze de erkenning ontvangen.

door Nik Mandemakers

Kamerik - Al snel wordt duidelijk dat Lok het moeilijk vindt om stil te zitten. De ene zaterdag werkt ze in een schoenenwinkel, waarna ze op de andere zaterdag haar gezicht laat zien bij de recreantentoernooien. Dan bemant ze de wedstrijdtafel. Niet alleen in die hoedanigheid is ze bij de club te zien. Sinds 1980 bekleedt ze verschillende bestuursfuncties. 'Als je af en toe een andere functie neemt, dan komt dat goed', toonde ze zich creatief.

Bezige bij

Een bezige bij, zo kan Los het beste worden omschreven. Naast haar bestuurstaken bij Serve '72 doet ze ditzelfde bij de Kamerikse tak van Zij Actief. 'Dat was vroeger de vrouwenbond. We doen tegenwoordig gewoon gezellige dingen', duidde ze de vereniging. Daarnaast is ze ook nog eens actief als lijndanser en is ze te zien bij de Stichting Verkeersregelaars Woerden. 'Mijn man vraagt zich wel eens af of ik nog wel thuiskom', knipoogt Los. 'Ik ben wel iemand van de lange adem, ook bij mijn werk zit ik al veertig jaar. Het zijn ook allemaal zulke leuke teams.'

Wat tijdens het gesprek zeker duidelijk wordt is dat Los over een gezond portie enthousiasme beschikt. Lachsalvo's en relativering over de dingen die Los doet. Het komt allemaal bij elkaar. 'Toch was ik wel even overdonderd hoor', wist ze tegelijkertijd. 'De erkenning is prettig en ik vind het ook simpelweg leuk om te doen. Anders zou ik het ook niet meer gedaan hebben.'

Geen vermoeden

Mede door de vele bezigheden hebben verscheidene mensen hun uiterste best moeten doen om haar zaterdagavond aanwezig te laten zijn. 'Eigenlijk had ik namelijk een verjaardag', stelt ze. 'Uiteindelijk gaf ik aan dat ik er nog wel een uurtje zou zijn. Er waren toen allemaal blije gezichten toen ik binnenkwam. Mijn zoon vroeg zich ook nog af of er bij mij geen lichtje ging branden toen ik hem zag. Maar natuurlijk niet. Het was ook de eerste keer dat dit in het leven was geroepen.'

Voorlopig zal Los nog wel even doorgaan. 'Iemand moet het doen, hè. Dat klinkt wat negatief, maar het voelt voor mij ook niet als een opgave. Het geeft me juist energie. Maar als je dit zo op een rij zet, dan doe ik wel veel. Het zijn ook geen dingen die ik allemaal tegelijk doe, alhoewel sommige weken wel eens druk kunnen zijn. Ach, ik kan ook moeilijk achter de geraniums gaan zitten.' Zaterdag is ze gewoon weer actief als verkeersregelaar bij de Linschotenloop, dus feliciteren kan nog.

Meer berichten