Foto: Marieke Markus

Kind

De Woerdensche Column door Junior Brandenburg - Het zou kunnen zijn dat de combinatie van blauwe maandagen en bloed-manen maken dat een mens wat gevoeliger wordt, maar er greep mij recentelijk toch het nodige aan. Bijvoorbeeld de impact van de autobranden op het leven van Woerdenaren. De berichten schuiven in de kranten steeds verder op, maar de regelmaat van de branden en het gepaard gaande leed, blijft verontrustend.

Maar wat mijn gemoed nog veel ernstiger beroerde was een aantal berichten waarvan men mogelijk zou denken dat ik daar weinig relatie toe zou hebben. Het geval wil namelijk dat ik tot op heden nog niet toe ben gekomen aan kinderen. Wel ben ik gezegend met een berg lieve en leuke neven en nichten waar aanstonds ook weer sprankelende uitbreiding van wordt verwacht. En allen krijgen uiteraard mijn onverdeelde liefde als oom.


Daarnaast ontfermd mijn broertje zich al lange tijd over twee pleegkinderen, ieder met hun eigen uitdaging, maar liefdevol opgenomen en ook voor mij volwaardig neef en nicht waar ik minstens net zo veel van houdt als van de originele exemplaren.

En hoezeer ik dus niet weet uit eigen beleving wat een ouder voor een kind voelt, ben ik, zoals gezegd, niet ongevoelig voor wat een kind nodig heeft en verdient. En ten aanzien van dat laatste werd ik hard getroffen door een opstapeling van berichten. De oproep van een tijd terug dat er in Woerden dringend werd gezocht naar meer pleeggezinnen voor opvang van kinderen die het slachtoffer werden van seksueel misbruik was er eentje waar ik danig van ondersteboven raakte. Vooral de informatie dat er acuut gezocht wordt ten behoeve van meerdere kinderen. Langzaam druppelt dan de kille realiteit van die mededeling door.

En daar werd afgelopen zondag nog een extra laag aan toegevoegd. Ik struikelde namelijk over een campagne inzake aandacht voor kinderen die opgroeien in een liefdeloze situatie. De insteek was de twijfel bij een kind of zijn ouders eigenlijk wel van hem houden. En dat laat zich niet vergelijken met ernstige gevallen als seksueel misbruik, maar boorde bij mij opnieuw een berg ongekend ongeloof aan. Want immers, hoe kun je niet van je kind houden?

Ik weet het niet en ik kan het niet bedenken, maar vooral kan ik het niet begrijpen. Wel maakt het dat ik eens te meer de liefde van mijn eigen ouders koester en ik alle liefde zal delen die ik kan.

Meer berichten