Foto: Foto:

Norm

Junior Brandenburg - Er ontspon zich deze week rondom windmolens en zonneparken een interessante discussie, althans, eigenlijk iets dat juist geen discussie wordt.

Laat ik, voordat ik daar verder op in ga, eerst voorop stellen dat ik zeer pro schone energie ben. Ik heb ooit gepleit voor vier prachtig gekleurde windmolens langs de A12 waarbij we in een klap Woerden wereldwijd op de kaart zouden zetten. Vooral omdat een van de gekleurde windmolens dan eens per 2 jaar van kleur zouden laten veranderen op basis van een verkiezing.

Een geval van horizonverfraaiing in plaats van horizonvervuiling. Wat mij betreft kan dat plan uiteraard alsnog uit de koelkast, maar dat is niet waar het hier om gaat.

In een vooruitstrevend streven wordt namelijk gestreefd naar de realisatie van een behoorlijk stevig zonnepark en een behoorlijk hoog windmolenpark. Omdat er een nog drogere en warmere zomer is voorspeld dan vorig jaar lijkt het eerste beter dan het laatste. Zonne-energie heeft een toekomst in Nederland en is makkelijker te integreren in het landschap. En daar zouden wellicht veel mensen het mee eens kunnen zijn als er inhoudelijk over gesproken kan worden.

Maar zie daar, een gesprek wordt feitelijk direct in de kiem gesmoord door de mededeling vanuit de betrokken wethouder dat de juiste norm is toegepast en dat er geen discussie nodig is. De knoop is doorgehakt en burger, rust gerust, wij hebben het gedaan langs de lijnen van de richtlijnen. En dat is een beetje raar. Uiteraard zijn er momenten waarop we van onze bestuurders verlangen dat ze doorpakken en dingen voor elkaar krijgen. Maar als dit de manier is waarop met input van burgers wordt omgegaan, dan wordt het maatschappelijke debat, en daarmee het draagvlak, heel erg klein.

En we hebben al een paar voorbeelden waarbij de theoretische norm wel wordt toegepast, maar waar het op de menselijke maat schuurt. Ik heb lang geleden geleerd dat gelijk hebben en gelijk krijgen niet hetzelfde is. En ik denk dat dit voor een maatschappelijk ingrijpend besluit des te meer van toepassing is. Als het debat wordt gesmoord met de mededeling, het voldoet aan de norm en daar heeft u het mee te doen, zakken we snel af naar een bedenkelijk rijdend rechter niveau.

Mijn norm zijn gekleurde windmolens, die van anderen geheel geen windmolens, ergens daar tussenin liggen mooie oplossingen waarover we vooral met elkaar in gesprek moeten blijven.

Meer berichten