Politieman Gijs Haasnoot neemt op de weekmarkt in Woerden, na een dienstverband van ruim 47 jaar, afscheid van marktkoopman Peter Vermeij . Foto: Paul van den Dungen
Politieman Gijs Haasnoot neemt op de weekmarkt in Woerden, na een dienstverband van ruim 47 jaar, afscheid van marktkoopman Peter Vermeij . Foto: Paul van den Dungen (Foto: )

Politie Woerden moet na 47 jaar het zonder Gijs Haasnoot doen

Het is 1973 als Gijs Haasnoot als 17 jarige wordt toegelaten op de Politie Opleidingsschool De Boskamp in Leusden. Hij volgt daarmee de voetsporen van zijn vader die politieman in Alphen aan de Rijn is.

door: Paul van den Dungen

Woerden - Nog te jong voor een rijbewijs moet Gijs iedere week weer zien hoe hij met het openbaar vervoer naar de opleidingsschool in Leusden komt. Hij is een van de jongens die de militaire dienst mag overslaan, maar daarmee wel op jonge leeftijd naar de politie kan gaan. Het is een nieuwe wervingscampagne van het ministerie van Binnenlandse Zaken om aan nieuw politiepersoneel te komen. Gijs vertelt: "In 1974 kwam ik in dienst bij de toenmalige gemeentepolitie Woerden. Een korps met 36 man. We hadden een bureau aan het Plantsoen dat in 1978 werd gesloten toen de Kazerne ons nieuwe onderkomen werd. Dat was een leuke tijd, waar ik hele goede herinneringen aan heb."

Intussen zijn de voormalige Rijkspolitieposten van Oudewater, Montfoort en Linschoten bij Woerden gevoegd. Het is 1983 als Gijs wordt bevorderd tot brigadier en daarmee de jongste ploegbrigadier van Nederland wordt. Na de grote reorganisatie is Woerden uitgebreid met Harmelen, Kamerik en Zegveld. Een uitgestrekt bewakingsgebied. Gijs doet binnen het Woerdense korps dienst bij diverse afdelingen, waarvan een aantal jaren bij de recherche. Maar de uniformdienst blijft trekken. "Op straat tussen de mensen daar voel ik mij thuis. Daar kun je het werk doen waarvoor je bij de politie bent gegaan. Dienstbaar en waakzaam. Daar kun je samen met je collega's de klus klaren. Ik had veel leuke ontmoetingen, mooi en soms ook treurig werk, waarbij vooral de zelfdodingen een onuitwisbaar stempel hebben gedrukt. Inmiddels zijn de jaren wel een beetje gaan tellen. Een flinke hernia, schade aan zijn oog en laatst nog een gebroken voet hebben het dagelijkse werk wel eens wat bemoeilijkt. Vorige week woensdag liep Gijs met zijn collega Ruud voor de laatste keer zijn wekelijkse ronde over de warenmarkt op het Kerkplein. Hier en daar drukt hij ter afscheid een hand. Hij doet er niet dramatisch over, maar zienderogen wordt duidelijk dat deze laatste ronde het begin van een definitief afscheid van zijn werkzame leven is. "Ach" zegt Gijs lachend, "waarschijnlijk loop ik hier volgende week weer, maar dan om samen met mijn vrouw boodschappen te doen."

Meer berichten