Foto: Foto:

De Woerdense Column door Junior Brandenburg: Groen

Ten koste van alles wil ik trachten te voorkomen dat u getroffen wordt door een onsamenhangend schrijfsel, maar dan moet je vooral niet teveel in een column willen proppen. En dat was nog niet zo gemakkelijk deze week, hetgeen overigens ook het Woerdense groen de nodige parten speelde.

Eerst wilde ik u nog vermoeien met thematiek omtrent de kleur rood en wat deze teweeg kan brengen. Maar nadat ik was bijgekomen van een heerlijk weekje jureren, wonderlijke veld- en straattaferelen, een warme aanbeveling van de heer Nielson en platte kar-vermaak waar de gemiddelde kerkklok jaloers van wordt, dreven de groene onderwerpen als vanzelf naar boven.

Dat laatste overigens vrij letterlijk. Het singelwater is zo gezond dat de waterplanten welig in menig buitenboordmotortje tieren. Dit met een interessant spanningsveld tussen gemeente en waterschap tot gevolg. Beiden heffen graag vormen van waterbelasting, maar wijzen naar elkaar om wie welke boel op orde moet houden.

Overigens kwam dit bijzondere spanningsveld al eens bovendrijven toen het Kunstpark zich wanhopig afvroeg wie nu water kan vrijgeven voor schoonzwemmers. De consternatie tussen schap en gemeente resulteerde er uiteindelijk in dat volstaan moest worden met een afgezonken waterorgel en een Tuit op een schuit.

Dat warrige waterbeleid lijkt zich overigens verplaatst te hebben naar het vaste land. Voorwaar kreeg de kunstpark-organisatie (denk kraampjes, bescheiden creatief vermaak en over paadjes slenterend volk), de mededeling dat men vreesde dat ons gloednieuwe gedraineerde Westdampark wellicht te drassig zou zijn!? De aanbevolen oplossing voor deze schijnbare contradictie? Zwaar verkeer het park insturen om loodzware rijplaten op de drassige wei te gooien. Nog los van de financieel en organisatorische onhaalbare kaart, lijkt mij dit de slechts denkbare remedie. Althans, mij ontgaat de logica in het verplicht kapot laten rijden en smijten alsof het een Exercitieveld betrof. Met zulke oplossingen zinkt ons geloof in verstandige besluiten als vanzelf beneden het Normaal Woerdens Peil.

Maar daar waar het park van binnenuit belaagd wordt, zo moeten onze nieuwe bloemenbermen vrezen voor politieke aandringers van buitenaf. Er schijnt namelijk een risico te zijn dat tussen het weelderige bloemen- en insectengebroed zich wellicht een Berenklauw schuil zou kunnen houden. De geïnsinueerde oplossing hier? Alles uitroeien met wortel en tak.

En met zoveel natuur in het gedrang, sprongen als vanzelf de beroemde worden van de heer De Kikker in gedachten, "het is niet makkelijk om groen te zijn".

Meer berichten