Sanne Telgenkamp, lid van het KIOR team van Stadsmuseum Woerden, zit op De Three Legged.
Sanne Telgenkamp, lid van het KIOR team van Stadsmuseum Woerden, zit op De Three Legged.

Mooi uitzicht over Oostsingel vanaf beeld de Three Legged

WOERDEN - Het Beeld van de maand januari is de Three Legged of driepoot op de Oostsingel. Het vlakke stuk met het recht oplopende stuk nodigt uit om erop te gaan zitten. Dat klopt ook want dit beeld is net als een aantal eerder besproken beelden gemaakt tijdens het symposium Sitting Art in 2007. Zittend op de Three legged heeft men een mooi uitzicht over de Oostsingel.

Het beeld is van natuursteen en omdat sommige delen, zoals de losstaande zijkanten, niet zijn gepolijst, is de oorspronkelijke textuur van het gesteente goed te zien. Die ruwe textuur geeft het beeld een mooi karakteristiek uiterlijk. Aan de bovenkant is bij de driepoot als gevolg van de tijd en weersinvloeden oxidatie ontstaan. Het zitvlak is glad gemaakt en loopt vanuit de omhoog staande kant eerst taps toe, om vervolgens in een bolling uit te lopen. De rugleuning die grotendeels is gepolijst heeft een vrij korte afmeting waardoor de indruk ontstaat dat het beeld gekanteld is. Normaal gesproken is de rugleuning hoger dan het zitvlak.

Het beeld, zoals de titel al verraad, staat op drie poten. De twee poten achter en één voor zorgen voor een speels effect.

Drie poten voor een zitmeubel is bijzonder maar het komt wel vaker voor. Zo zijn er ook stoelen met drie poten alleen zitten er dan in tegenstelling tot dit beeld twee poten aan de voorkant en de derde poot aan de achterkant. Een mooi voor beeld is de Costes stoel van Philippe Starck.

Geschiedenis
De plek waar het beeld staat heeft al een behoorlijke geschiedenis. Lange tijd heeft aan de overkant van waar het kunstwerk staat een bunker met daarbovenop een gymzaal gestaan. Ook de mooie oude bomen die hier ooit stonden zijn door een zware storm verdwenen. De plek wordt nu gemarkeerd door de Wilhelminaschool en het Kalsbeekcollege.
Er is helaas weinig bekend over het beeld. Wat het museum wel weet is dat het is gemaakt door de Litouwse kunstenaar Aldigras Kuzma. Hij was op zeer jonge leeftijd al overtuigd dat hij beeldhouwer zou gaan worden en op de basisschool maakte hij zijn eerste sculptuur. Kuzma gebruikt verschillende materialen in zijn werk. Voor hem betekent het materiaal op zich niet zo veel, hij is veel meer geïnteresseerd in de vraag hoe materiaal zich tot de ruimte verhoudt. Lastig materiaal gaat hij niet uit de weg, alhoewel hij daarbij wel graag gebruik maakt van nieuwe technologische hulpmiddelen om daarmee het snijden van het materiaal te vergemakkelijken. Naast sculpturen van hout, ijzer en graniet maakt de Kuzma ook grafstenen. In één geval heeft een grafsteen zoveel bekendheid gegenereerd dat dit een belangrijke impuls heeft gegeven aan zijn sculpturale opdrachten. Kuzma is van mening dat op een begraafplaats zowel grafstenen als andere sculpturale elementen naast elkaar kunnen staan en dat dit van invloed kan zijn op de idee van tegenstelling tussen dood en (levendige) kunst. Het is zeker een interessante gedachte die zover bekend in Nederland nog niet erg gangbaar is.

Door Marita Damen

Meer berichten