Foto:

‘Woorden van Hoop’ door voorganger Jan Wolsheimer

Woerden - Nu de deuren van kerken en moskeeën in verband met de maatregelen rondom het coronavirus gesloten blijven, vroegen we de Woerdenaren Imam M. Ismaili, Predikant Hans Berkheij, Jan Wolsheimer (voorganger en directeur van MissieNederland) en Pastoor Huub Spaan om een paar woorden te schrijven over het onderwerp 'Hoop'. Graag delen wij hier de bijdrage van Jan Wolsheimer (voorganger en directeur van MissieNederland).

‘De kerk is geen gebouw, de kerk zijn de mensen. Dat geeft me hoop, want ik zie mensen van allerlei achtergronden bakens van hoop zijn in deze bizarre tijden. Voor mij als gelovige komt die hoop van God - ik was altijd al in zijn hand, daar is nu dus niets in veranderd. Dat geeft rust en vertrouwen. Tegelijkertijd geeft het moed om juist nu om te zien naar mensen voor wie hoop ver weg is en waar angst regeert. En dat zijn best veel mensen in Woerden, valt me op.

Ik begrijp dat wel. Niemand kan precies voorspellen waar het met deze crisis naartoe gaat. Zullen er veel mensen ziek worden? Of erger: zullen er ook Woerdenaren sterven? Je moet er niet aan denken, maar ondenkbaar is het beslist niet. In zulke tijden mag je best toelaten dat je het ook allemaal niet weet en soms best een beetje bang bent. Het maakt je menselijk.

Als gelovig mens kom ik vaak uit bij een boek uit de Bijbel: de psalmen. Juist in die psalmen zijn al die menselijke gevoelens aanwezig: liefde, hoop, angst, woede, radeloosheid en zelfs haat. Gevoelens die jij en ik heel goed kennen. In dagen als deze lees ik Psalm 139, een juweeltje wat mij betreft. Die psalm begint zo:

Heer, u weet alles van mij,
u kent mij.
U weet waar ik ben,
en u weet waar ik heen ga.

U weet wat ik denk,
ook al bent u ver weg.
U ziet me als ik thuis ben
en u ziet me onderweg.
U ziet alles wat ik doe.

Rustgevende woorden. Dit is niet het beeld van een boze God die als een verveelde boekhouder optekent wat mensen goed of fout doen - dit is het beeld van een liefdevolle moeder die precies weet waar haar kind is. Geen moment is dat kind uit haar gedachten, zelfs als dat kind even uit het blikveld is. Geen wonder want je bestond eerder in de gedachten van God dan in de baarmoeder van je moeder. Luister maar:

U hebt me al gezien
toen ik in het geheim gemaakt werd.
U hebt me al gezien
toen ik diep in de aarde ontstond.

Toen mijn lichaam nog geen vorm had,
zag u mij al.
Nog voordat ik werd geboren,
wist u alles al van mij.

Dat troost mij in onzekere tijden. Dan kijk ik even op naar mijn hemelse Moeder en weet ik dat ik gezien wordt en dat geeft de moed om elke dag weer op te staan, de mouwen op te stropen en goed werk te doen. Want onze eigen rol is erg bepalend. Ik moet denken aan de woorden van kerkvader Augustinus die zei:

“Het zijn slechte tijden! het zijn moeilijke tijden! Dat zeggen de mensen tenminste. laten we liever goed leven, dan worden de tijden vanzelf goed. Wij zijn de tijden. Zoals wij zijn, zo zijn de tijden”.

Leef in de wetenschap dat je gezien en geliefd wordt en sla je vleugels uit! Jij en ik, wij zijn de tijden.’

Jan Wolsheimer

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden