Manuela Koelemij hamstert absoluut niet. Foto: Peter van der Aa.
Manuela Koelemij hamstert absoluut niet. Foto: Peter van der Aa.

'Altijd binnen is slecht voor de geest'

Woerden - Hoe ziet het leven van Woerdenaren eruit nu het coronavirus ook in ons land flink huishoudt? Om een beeld te krijgen, vroegen we aan aantal mensen welke impact de pandemie op hen heeft. Zoals Manuela Koelemij, werkzaam als hoofd secretariaat, partner van Peter, moeder van Elmar (26) en van Ruben (22) die nog thuiswoont.

Zoals zovelen werkt zij nu al een tijd thuis. "Vanaf 13 maart tot sowieso 6 april, net als al mijn collega's. Om te overleggen, gebruiken we beeldbellen of conference calls. Om dat mogelijk te maken was wel een behoorlijke logistieke operatie nodig en voor sommige afdelingen was het best moeilijk. Maar na zo'n week waren we er wel aardig aan gewend. Soms verzuchten collega's: 'hoe lang nu nog?' Enerzijds omdat ze de sociale contacten met collega's missen, anderzijds omdat thuiswerken voor sommige mensen met kinderen lastig is."

Horizon
Ook privé heeft de crisis voor veranderingen gezorgd. Zo gaan geplande vakanties niet door. En dat terwijl Manuela en Peter graag reizen, samen of apart. "Peter zou naar Argentinië gaan, ik naar Slovenië. Maar ook alle minder luxe leuke dingen kunnen niet meer. Zo kun je niemand meer opzoeken. Alle afspraken met vrienden heb ik afgezegd. Wat dat nog lastiger maakt, is dat er geen stip aan de horizon is die het einde aangeeft. Niemand weet hoe lang deze crisis gaat duren." Manuela probeert er het beste van te maken door zich nu meer op haar gezin te richten. En op zaken die zijn blijven liggen. "Ik heb een behoorlijke achterstand bij het digitaal maken van fotoalbums, onder andere van mijn reizen. Die ben ik nu dus aan het inlopen."

Beter buiten
En dan is er nog het gevaar dat een naaste besmet raakt, of je zelf. "Ik ben niet echt bang. Wel moet mijn zoon Ruben, die in een supermarkt werkt, van mij als hij thuiskomt meteen douchen. En ik reinig bijvoorbeeld de deurknoppen in huis extra vaak. Ik ga iedere dag zo'n anderhalf uur naar buiten, wandelen. Altijd maar binnen zijn, is immers slecht voor de geest. Meestal is het redelijk uitgestorven op straat en houden de weinige mensen die er lopen netjes de anderhalve meter afstand aan als ze me passeren. Boodschappen haal ik alleen. Veel mensen negeren die regel, ook zie ik steeds andere schappen leeg staan. Ik hamster absoluut niet."

China
Als veel - jonge - mensen Covid-19 oplopen, bouwt de bevolking groepsimmuniteit op, is de hoop van het kabinet. Manuela behoort niet tot de risicogroep en zou besmetting normaal gesproken goed moeten doorstaan. Opnieuw is ze niet bang. "Misschien is het maar beter als ik de ziekte krijg. Dan heb ik dat gehad en kan ik op een normalere manier verder met mijn leven. Zeker nu nog niet bekend is wat gebeurt als de lockdown in China straks is opgeheven. Is het virus daar dan echt weg of sluimert het nog? Je weet niet wanneer de dreiging echt over is."

Door Roy Visscher

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden