Foto:

De Woerdense column: GEEN Recessie!

Geen zorgen, dit is dan weliswaar een kleinere column dan diegene waar u vorige week op getrakteerd werd, maar dat betekent zeker niet dat het slecht gaat. Er zou zelfs geredeneerd kunnen worden dat het beter gaat en laten we daar in een andere context op voortborduren.

Ik herinner het mij als 2008. Van bloeiende economie naar diepe crisis in een paar weken. Op basis van een hoop financiële rommel begon het zomaar te rommelen. Daarna, op basis van wantrouwen, onzekerheid en doemdenken, begon het pas echt te rammelen.

Onheilsprofeten en doemdrammers praatten het consumentenvertrouwen rechtstreeks de put in. Wat niet hielp was dat Europa nog niet begreep hoe solidair te zijn zonder aan solidariteit te verliezen en dat direct de broekriem stevig moest worden aangetrokken, want te weinig gespaard en teveel geleend.

In 2011 leek de boel weer aardig aan te trekken maar wisten we onszelf nog twee keer een nieuwe crisis aan te laten praten. Pessimistisch fladderden wij van kredietcrisis naar economische crisis naar Eurocrisis. De tijd van het zuur en nog veel meer oneindig lijkende narigheid. Langzaam liep na een jaar of acht ellende de werkeloosheid terug, groeide de bedrijvigheid, kwamen de staatsfinanciën op orde en kregen we dit jaar eindelijk de lang toegezegde voelbare lastenverlichting. We hebben er welgeteld anderhalve maand van kunnen genieten.

Naast corona hebben we nu last van de eerste zuurpieten. De Rabobank en het CBS konden zich niet inhouden en de WTO denkt alweer op globale doemschaal. Weg er mee. Terug met de pek en veren. Ja, we lijden nu echte pijn in de echte economie. Maar dat zijn dus geen zeepbellen. Voor vrijwel iedereen staat de overheid nu garant voor een vorm van inkomen. Er is net 55 miljard beschikbaar gemaakt en meer waar het vandaan kwam.

We moeten deze uitdaging aan maar ons geen nieuwe recessie laten aanpraten. Ik weet niet hoe het met u zit, maar de vorige set van crisissen vond ik voldoende en ik weiger mijzelf en ons uit het veld te laten slaan. 

Er is geen reden geen geld uit te geven, maar doe het liever lokaal. Drie maanden moeten we kunnen lijden en daarna pakken we weer aan en door zoals we altijd doen en geven we die latente crisis, berucht als ‘selffulfilling prophecy’, een flinke schop onder zijn donder. Hier geen recessie!

Door Junior Brandenburg 

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden