Foto: Willem Jan Ritman

De Woerdense Column: Ruimte

Laat ik beginnen met mijn dank uit te spreken aan alle lokale staatsgevaarlijke gekken die de moeite hebben genomen om de conclusie van mijn laatste column te bevestigen. U heeft mij er met uw onverantwoorde feiten-ontkenning en absurde gedachtenkronkels van overtuigd dat de term Staatsgevaarlijke gekken inderdaad de juiste is.

Maar goed, weer terug naar de orde van de dag. De overheid heeft de teugels laten vieren omdat we dankzij zelfbeheersing de verspreidingsfactor van het coronavirus voorlopig hebben getemd. Hoe lang dat duurt is helaas afhankelijk van de mate waarin we de discipline kunnen opbrengen om voldoende afstand te houden en verstandig met elkaar om te gaan.

Groot gejuich ging op toen we voorwaardelijk een versoepeling in het vooruitzicht kregen. Maar let wel, het is voorwaardelijk. Dat wil dus zeggen dat we er voor moeten zorgen dat de verspreidingsgraad niet opnieuw toeneemt en er geen onmenselijke druk komt op de IC’s. We kunnen niet levens opnieuw in de waagschaal stellen. Bijkomend voordeel als we dat doen, is dat we ook onze economie niet verder in het nauw hoeven te brengen dan strikt noodzakelijk. Deze zaken gaan hand in hand. We zijn afhankelijk van ons eigen gedrag.

Dat is een grote verantwoordelijkheid waar we ons aan moeten houden. Doen we dat niet, dan zijn we verder van huis. We kunnen nu geen zeurende mietjes zijn. Ja, de maatregelen zijn vervelend en soms ongemakkelijk en leveren de nodige uitdagingen op. Ze vallen echter in het niet bij het leed van slachtoffers die in het ontstekingsvocht in hun longen verdrinken in eenzaamheid op overvolle IC’s waar verpleegkundig personeel en artsen volstrekt overwerkt zijn en grote risico’s lopen.

We moeten verantwoord omgaan met de versoepelingen en elkaar de ruimte te geven ook waar er geen ruimte is.

Dat laatste is een uitdaging in een samenleving waar we de afgelopen decennia letterlijk steeds dichter op elkaar zijn komen te leven. Volle schoolklassen, overvol openbaar vervoer, bouwen op vierkante centimeters en bedrijven op het minst mogelijke vierkante meters draaien. We kunnen in Nederland al gauw onze kont niet keren. Maar laat dat geen excuus zijn. Met creativiteit moeten we dit oplossen.

Tijd dus om onze “big boy pants” aan te trekken, nuchter te blijven en te doen wat gedaan moet worden zonder te lopen janken, te weten elkaar te blijven steunen door afstand te bieden en te houden.

Door Junior Brandenburg

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden