KoeieSmart
Column
Het is vijf uur in de morgen op woensdag 26 oktober, de Kiremko nacht van Woerden zit er op. Lars van der Haar won hem voor de zesde keer. Hoe bijzonder! Als ik dit schrijf staat onze Koeiemart letterlijk voor de deur. Over een uurtje komen de eerste koeien aan op het plein. 3 jaar lang moesten wij er met zijn allen op wachten. 3 jaar geen reünie van mensen. 3 jaar even anders. Maar vandaag komen wij weer samen. En vieren wij het leven. Dat hebben velen al afgelopen nacht gedaan. En de kater is voor later.
Vandaag is de laatste dag van onze Willem & José Muller op de kermis. Afscheid van Wimpie’s Prijzen Paleis. Ik schreef daar laatst al over. Gisterenavond bereikte mij het nare bericht dat Ties Venekamp deze aarde heeft verlaten. Nu denkt u wie is Ties Venekamp? Bij Ties heeft iedereen uit Woerden ooit in de botsauto’s gezeten. Zij staan hier al bijna 40 jaar op de kermis. En zijn zoon staat letterlijk en figuurlijk ook vandaag in Woerden op onze kermis. The New Generation Autoscooter. Het zegt u waarschijnlijk niets maar mij als oud kermis-meester wel. En velen anderen ook. Hij was een fantastische lieve man, vader, schoonvader en opa. En ook een heel klein beetje van ons.
De moraal van dit verhaal is: leef lieve mensen, leef! Voor je het weet is het voorbij. En dan is het leven over. Dus geniet van elke dag! Het klinkt wellicht allemaal wat cliché, maar het is echt! Het moment waar de ene wint en de andere verliest of de ander stopt en de ander geniet en juist weer helemaal in het nu is en feest maakt ligt letterlijk zo dicht bij elkaar. Daarom even deze tekst van het mooie liedje van Heddy Lester. Wat toepasselijk is voor ons allen en zo waar.
‘In de mallemolen van het leven / Draai je allemaal je eigen rondje mee / De molen draait ook zonder jou / Je paard blijift nooit lang leeg / Dus kom, draai met die mallemolen mee / Bij die mallemolen van het leven / Staat iedereen te wachten in de rij / Wachten tot je mee mag doen / Het duurt misschien wel even / Maar voor iedereen is er een paardje vrij’.
Tja… Ik laat de paarden maar even los en ga terug naar de koeien. Maar ja, soms in het leven is het een koe in zijn reet aankijken. En dat is een waarheid als een koe. We kunnen niet altijd zes gooien in het leven. Maar ooit vroeger hadden wij allemaal altijd prijs bij Wimpie’s Prijzen Paleis.
En zo wordt vandaag Koeiemart een beetje KoeieSmart.
Mirte Damen
