Gravende rivierkreeften zorgen voor ‘lekkages’: 3 tot 5 spoedreparaties per week
NieuwsKRIMPENERWAARD • Het hoogheemraadschap van Schieland en de Krimpenerwaard moet drie tot vijf spoedreparaties per week uitvoeren vanwege schade veroorzaakt door rivierkreeften. Deze uitheemse diersoort graaft meterslange tunnels langs stuwen en andere waterscheidingen. Hierdoor stroomt water ongecontroleerd van de ene kant naar de andere, wat de waterstand beïnvloedt en het peilbeheer bemoeilijkt, aldus het waterschap.
“Steeds vaker komen we in ons werkgebied stuwen en andere peilscheidingen tegen die lekken en onbedoeld water doorlaten. Het is belangrijk deze lekkages snel te herstellen, zodat we de waterstanden in sloten, vaarten, singels en plassen op het juiste niveau kunnen houden”, zegt het waterschap. “Voor dat werk maken we gebruik van meer dan duizend stuwen en inlaten en honderden kilometers aan peilscheidingen.”
Vijf jaar geleden kwam er gemiddeld één melding per maand binnen van een lekkage die direct moest worden gerepareerd. Nu gaat het om drie tot vijf meldingen per week. “Meestal kunnen we het lek snel dichten met klei. Soms besluiten we niet alleen de gaten te repareren, maar ook de stuw te verbreden met houten vleugels in de oevergrond. Zo kunnen rivierkreeften er alleen nog met een omweg langs,” legt het waterschap uit. De kosten voor het herstel zijn doorgaans voor rekening van de partij die de stuw in onderhoud heeft, meestal het waterschap of de gemeente.
Het oplossen van de kreeftenproblematiek is complex, zegt het hoogheemraadschap. “In ons werkgebied, Schieland en de Krimpenerwaard, leven inmiddels miljoenen Amerikaanse rivierkreeften. Omdat deze onder de Visserijwet vallen, gelden er strikte regels voor wie ze mag vangen, waarmee dat gebeurt en wat er met de vangst wordt gedaan. Gericht wegvangen blijkt effectief en draagt bij aan natuurherstel. Dit is aangetoond in een meerjarige praktijkproef in agrarisch gebied in de Krimpenerwaard. Wel is gebleken dat gericht wegvangen zeer arbeidsintensief en daardoor kostbaar is. We wachten daarom op een plan en financiering voor een landelijke aanpak.”