Van wonderbaarlijk herstel tot inspirerend boek
woerden • Op 2 juli 2007 veranderde het leven van Stephan Rietveld (37) voorgoed. Hij raakte betrokken bij een zwaar auto-ongeluk en werd in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht. De prognoses waren somber: hij zou nooit meer kunnen lopen. Toch bewees Stephan het tegendeel. Zijn uitzonderlijke herstel verbaasde zelfs de neurologen. Nu deelt hij zijn verhaal in zijn boek Van nul naar nu – een persoonlijke inspiratie in een leven om te leven.
Stephan was negentien, had net zijn opleiding afgerond en werkte bij Van den Pol Elektrotechniek in Montfoort. Op de avond van zijn ongeluk zou hij zijn diploma ophalen. Onderweg naar een klus in de buurt van Baexem (nabij Helmond) ging het mis. In een bocht verloor hij de controle over zijn auto en belandde op de verkeerde weghelft. Een tegenligger kon hem niet meer ontwijken en botste frontaal op zijn auto. Hulpverleners hadden bijna drie kwartier nodig om Stephan uit het wrak te bevrijden.
In het ziekenhuis balanceerde hij wekenlang op het randje van de dood. Artsen overwogen om de behandeling te staken, maar zijn ouders hielden dat tegen. Na ruim vijf weken ontwaakte hij uit een coma, met de diagnose: een rechtszijdige verlamming. Lopen zou onmogelijk zijn.
Tegen alle verwachtingen in
Tijdens zijn revalidatie ontdekte Stephan iets bijzonders. Terwijl hij tijdens het knippen van zijn nagels per ongeluk in zijn teen sneed, voelde hij iets - tegen alle medische verwachtingen in. Dit leidde tot een extreme methode: door pijnprikkels uit te lokken, probeerde hij zijn lichaam opnieuw te activeren. “Ik sloeg mezelf, prikte met een passer in mijn been, dit om mijn spieren weer te laten werken”, vertelt hij.
“Ik heb uiteindelijk alles geleerd door pijn.”
Door eigen wilskracht, discipline én de onuitputtelijke hulp en liefde van zijn ouders lukte het Stephan om weer te lopen, praten en te schrijven. "Dat was eigenlijk niet mogelijk, want uit een hersenscan die twee jaar na mijn ongeluk is gemaakt, bleek dat ik voor altijd verlamd zou blijven. De neuroloog die de scan beoordeelde, noemt mij dan ook een medisch wonder.”
Zijn fysieke herstel betekende niet het einde van de strijd. Toen Stephan in 2011 zelfstandig ging wonen, worstelde hij - door zijn hersenletsel - met structuur in zijn leven. “Ik at ongezond en leefde ’s nachts. Ik maakte slechte keuzes.” Hij besefte dat hij moest veranderen en pakte het rigoureus aan: hij begon een zware marinierstraining. “Elke dag liep ik 24 kilometer en deed ik krachtoefeningen.”
Zijn doorzettingsvermogen bracht hem zelfs terug op de motor, een droom die hij na het ongeluk had moeten opgeven. “In totaal reed ik nog 400.000 kilometer, tot ik vanwege epilepsie moest stoppen.” Een vaste baan bleek lastig, maar bij Stichting Haanwyck in Harmelen vond hij zijn plek. Daar begeleidt hij dementerende ouderen en mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. “Ik wandel met ze, speel spelletjes, ga mee naar de supermarkt. Dat geeft me voldoening.”
Inspiratiebron
Een begeleider moedigde hem aan om zijn ervaringen op papier te zetten. "Mijn kortetermijngeheugen werkt niet goed, dus ik schrijf alles op. Ik heb al mijn schrijfsels bewaard, die heb ik gebruikt voor mijn boek.” Van nul naar nu is bedoeld als inspiratiebron. "Ik wil laten zien dat je altijd verder kunt komen, hoe uitzichtloos je situatie ook lijkt.”