‘Kraamverzorgende is een uniek beroep, dat vergeten we wel eens’
NieuwsWoerden - Ria van Mourik (64) uit Woerden is deze maand 40 jaar geregistreerd kraamverzorgende. Ze doet het werk nog altijd met veel plezier.
Eigenlijk is Ria al veel langer kraamverzorgende: 47 jaar om precies te zijn. “De eerste jaren zijn niet terug te vinden, dus houden we het maar op 40 jaar”, lacht ze. Ze was bijna 18 toen ze begon met de opleiding. “Zuster Goedegebuur, de directrice van Kraamcentrum Woerden, kwam bij ons aan de deur. Ze vroeg aan mijn moeder of er nog meer meiden als kraamverzorgende aan de slag wilden. Mijn oudste zus was al eerder begonnen en kwam met verhalen thuis. Het leek mij ook wel wat, dus heb ik me opgegeven.”
Groene eend
De opleiding tot kraamverzorgende volgde ze in een internaat in Baarn. “Elke maandag reden we daar in een groene eend naartoe. Dat was altijd ontzettend gezellig.” Ze kreeg les van kinderartsen en gynaecologen, maar leerde ook wassen, strijken en koken. “Na vier maanden kreeg je je eerste gezin, heel spannend. Twee keer per dag kwam er iemand kijken of je het wel goed deed. Het werken en leren duurde 17 maanden.”
Ria had al snel door dat het vak bij haar paste. “Je maakt de allereerste momenten van een nieuw leven mee en helpt kersverse ouders wennen aan alle veranderingen. Hoe leuk is dat? Ze zeggen nu wel eens dat de eerste duizend dagen van een kindje cruciaal zijn voor de rest van hun leven. Dan is het toch bijzonder dat jij als kraamverzorgende een bijdrage mag leveren aan een goede start.”
Zwemles
De eerste jaren werkte Ria in haar woonplaats Woerden. Ze kwam bij honderden gezinnen over de vloer. Haar takenpakket was toen uitgebreider dan tegenwoordig. Naast de verzorging van moeder en baby deed ze boodschappen, kookte ze en ging ze zelfs met kinderen naar zwemles. “Dat hoeft nu niet meer”, lacht ze.
Na 25 jaar wilde ze iets anders doen. Een baan in de ouderenzorg bleek echter niet bij haar te passen. “Dus ben ik weer aan de slag gegaan als kraamverzorgende. Deze keer in Utrecht.” Dat bleek een goede keuze. “Ik begeleid veel multiculturele gezinnen en dat is prachtig om te doen. Ook help ik veel expats. Die vinden het ‘amazing’ dat er iemand is die hen helpt in de kraamtijd. Kraamverzorgende is een uniek beroep dat je alleen in Nederland hebt. Dat vergeten we nog wel eens. We moeten de kraamzorg zoals we die hier hebben echt koesteren.”
Mes
Tijdens haar werk maakte Ria van alles mee. Zo moest ze een keer samen met kraamvrouw en baby een huis uitvluchten toen de kachel op ontploffen stond. “We stonden in de garage met dekens om ons heen.”
Bij een Marokkaans gezin vond ze eens een mes onder het wiegje. “Ik schrok me een ongeluk. Het bleek te gaan om een islamitische traditie. Het mes beschermt het kindje tegen boze geesten.” De dankbaarheid van ouders noemt Ria hartverwarmend. “Kaartjes, bloemen; ik krijg van alles als ik wegga. Voor mij geeft het werk ontzettend veel voldoening. Het is bijzonder om onzekere ouders te begeleiden en ze te zien groeien. Niets is mooier dan na een paar dagen te vertrekken en ouders vol zelfvertrouwen hun kindje zelf te zien verzorgen. ”
De pensioengerechtigde leeftijd komt in zicht, maar stoppen wil ze nog niet. “Het is zo’n leuk vak, dus ga ik nog even door. Het liefst blijf ik tot mijn 70ste werken. Maar ik weet natuurlijk niet of dat fysiek mogelijk is.”