Armoede in Woerden: ‘Zonder hulp stond ik er financieel een stuk slechter voor’

WOERDEN • Steeds meer huishoudens in Woerden voelen de inflatie en stijgende energieprijzen in hun portemonnee. 

De schrik sloeg Saph Metekohy om het hart toen ze merkte dat ze haar duimspalk weg was. “Ik ben ‘m ergens op straat verloren”, zegt ze. “Ontzettend balen, want die spalk is op maat gemaakt en heb ik echt nodig. Ik heb een hypermobiele duim wat betekent dat ‘ie erg bewegelijk is. Zonder die spalk is het eigenlijk geen doen, dat voel ik veel pijn.” 

Ze nam contact op met de zorgverzekeraar, maar kreeg nul op het rekest. “Als ik een nieuwe wil laten aanmeten, kost me dat 300 euro. Dat geld heb ik niet.” Tot vorig jaar kon ze redelijk rondkomen van haar Wajong-uitkering. Dat is nu wel anders. Eén tegenslag en ze zit in de financiële ellende. Een paar nieuwe schoenen of winterjas? Het zit er dit jaar niet in. En vrienden bezoeken buiten Woerden is ook een stuk lastiger, want reizen met de trein is te duur voor haar. 

Onrust
Voor bestuurslid Jelle IJpma van Voedselbank Woerden is de situatie van Saph herkenbaar. “Bijstandsgerechtigden en Wajongers hebben het financieel heel zwaar, net als mensen die alleen AOW krijgen. Geld opzij zetten lukt niet meer nu alles zo duur is geworden. Als je dan een financiële tegenvaller hebt, zorgt dat voor een hoop onrust en stress.”

Zorgelijk is dat er ook steeds meer zzp’ers en mensen met een baan in armoede vervallen. “De prijsstijgingen hakken er bij die mensen flink in”, weet IJpma. “Vooral na een scheiding of bij gezondheidsklachten is het lastig om de eindjes financieel aan elkaar te knopen. Steeds meer mensen doen daarom een beroep op de voedselbank.” 

Voedselbank Woerden zag de laatste maanden een flinke toename van nieuwe cliënten. Tussen augustus en december groeide het aantal huishoudens dat voedselhulp krijgt van 102 (424 personen) naar 183 (637). En het eind is volgens IJpma nog niet in zicht. “Elke week komen er zes à zeven huishoudens bij. Dan hebben we nog niet eens de gezinnen bereikt die de drempel nog te hoog vinden om aan te kloppen bij de voedselbank.” 

IJpma roept hen op dit toch te doen. “Wij zeggen altijd: blijf goed eten. Dat is ontzettend belangrijk. Bovendien heb je minder kosten, dus minder stress. Daarnaast weten veel te weinig waar en hoe ze om hulp kunnen vragen. Wij kunnen helpen.”

Grip
Saph loopt niet (meer) bij de voedselbank. Dat komt mede door de begeleiding die ze krijgt. “Een budgetbeheerder doet mijn geldzaken. Zonder die hulp stond ik er financieel gezien een stuk slechter voor, dat weet ik zeker.” Grip houden op je financiën is lastig voor mensen die het financieel lastig hebben, zegt IJpma. “Armoede zorgt voor zoveel stress dat je lamgeslagen kunt raken. Hulp vragen doe je niet meer; je bent alleen maar bezig met ‘overleven’.”

Saph redt het allemaal maar net. Dat de energiekosten zo sterk zijn gestegen is dramatisch. “Naast dat mijn huis slechts is geïsoleerd, kan ik de verwarming vanwege chronische pijnklachten niet heel veel lager zetten. Als het thuis koud is, nemen die klachten alleen maar toe.” Om warm te blijven is ze veel weg. Zo is ze vijf dagen bij Zorg-Los te vinden, een plek waar ze dagbesteding krijgt aangeboden. Ze zit ook regelmatig in één van de ‘warme woonkamers’ die in Woerden zijn te vinden, zoals inloophuis ‘t Centrum (waar ze ook wel eens eet), wijkcentrum Molenvliet (Sinar Maluku) of de bibliotheek. 

Stille armoede
IJpma vindt het belangrijk dat er meer aandacht komt voor het armoedeprobleem. Volgens de lokale rekenkamer telt Woerden zo’n 1.800 inwoners die moeilijk of bijna niet rond kunnen komen. Veel van hen zijn (nog) niet in beeld “Er is veel stille armoede: het is vaak niet zichtbaar dat mensen hun huur of boodschappen niet meer kunnen betalen. Ze maken ook nauwelijks gebruik van inkomensondersteunende voorzieningen. Het zou goed zijn als we die mensen bereiken, want armoede doet pijn.”

Ondanks haar situatie vindt Saph dat ze best een goed leven heeft. “Ik ben technisch arm, maar voel me geestelijk rijk.”